Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009

Νέο INSOMNIA Σεπτεμβρίου 2009

Το νέο τεύχος του INSOMNIA που μοιράζεται στους πρωτοετείς της σχολής μας είναι διαθέσιμο για download κάνοντας κλικ εδώ.

Με την είσοδο του φθινοπώρου, το blog της Π.Α.Φ. θα βρίσκεται ξανά υπό συνεχή ενημέρωση. Καλή και αγωνιστική νέα χρονιά!

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

Καταγγελία ΕΑΑΚ Πάτρας για τον ξυλοδαρμό μελών της από την ΚΝΕ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Για τους θρασύδειλους τραμπουκισμούς της ΚΝΕ στους Ηλ/Μηχ Πάτρας

Το πρωί της Δευτέρας 18/5 στο Τμήμα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, χωρίς προσχήματα 80 και πλέον μέλη της ΚΝΕ από όλο το Πανεπιστήμιο της Πάτρας επιτέθηκαν με συμμορίτικο και τραμπούκικο τρόπο σε μέλη των σχημάτων της Ε.Α.Α.Κ., με αποτέλεσμα 3 φοιτητές μέλη της Ε.Α.Α.Κ. να βρεθούν στο νοσοκομείο, με τον ένα σε σοβαρό κίνδυνο. Τα χέρια που σηκώθηκαν το πρωί στους Ηλεκτρολόγους, οι κλωτσιές σε πεσμένα μέλη της Ε.Α.Α.Κ. είχαν σκόπο να στείλουν ανθρώπους στο νοσοκομείο. Χτυπώντας με τον πιο τραμπούκικο και πραγματικά δολοφονικό τρόπο, όποιον βρισκόταν μπροστά τους (έφτασαν στο σημείο να χτυπήσουν διερχόμενες φοιτήτριες και καθηγητή!), απαιτούσαν την απομάκρυνση οποιουδήποτε ΕΑΑΚίτη ή και φίλα προσκείμενου φοιτητή στην ΕΑΑΚ από το κτίριο των Ηλεκτρολόγων αντιλαμβανόμενοι με αυτόν τον τρόπο την πολιτική, οδηγώντας τελικά σε απαξίωση του ίδιου του συλλόγου και των διαδικασιών του.

Η πρακτική αυτή δεν ανήκει ούτε στην Χρυσή Αυγή, ούτε σε κάποια άλλη παρακρατική συμμορία παρ’ ότι μοιάζουν επικίνδυνα. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι συμμορίες στοχοποιούν περισσότερο από όλους αγωνιστές και σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. Η πρακτική αυτή ανήκει στην ΚΝΕ που αποδεικνύει με αυτή την πρακτική της πόσο σχέση έχει με το ήθος της αριστεράς και πόσο πολύ σχέση έχει με το οπαδιλίκι και τις πρακτικές των παλιών και νέων διωκτών του εργατικού και αριστερού κινήματος. Πρακτικές συμμορίας σαν και αυτή ρίχνουν νερό στο μύλο όσων δυσφημούν και αμαυρώνουν το άσυλο. Ρίχνουν νερό στο μύλο της κυβέρνησης και του ΠαΣοΚ γιατί αντί να βλέπουν τον εχθρό τους σε αυτούς, επιλέγουν να επιτίθενται σε αγωνιστές της ΕΑΑΚ και του φοιτητικού κινήματος.

Η κίνησή αυτή έχει γίνει ξανά: Έγινε στην τραμπούκικη επίθεση της ΚΝΕ στους φοιτητικούς συλλόγους στο Πολυτεχνείο του 2005. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η ΚΝΕ επιλέγει σήμερα να χτυπήσει τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ., που χρόνια τώρα βάζουν μια κινηματική και αγωνιστική κατεύθυνση στους φοιτητικούς συλλόγους, προωθώντας τις ανάγκες και τα συμφέροντα των φοιτητών. Είναι αυτή η χρεοκωπημένη αντίληψή για την αριστερά, μια αντίληψη στην οποία οι φοιτητές γύρισαν την πλάτη στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές με τον πιο καθαρό τρόπο σημειώνοντας πτώση πάνω από 1,5%. Όποιο κίνημα δεν μεταφέρεται αυτόματα και στην κάλπη σε -ψήφο στο ΚΚΕ- είναι και επικίνδυνο για τους ίδιους. Κατά τη γνώμη τους, μόνο η δική τους οργανωτική ανάπτυξη και εκλογική καταγραφή θα σημαίνει αναζωογόνηση για το κίνημα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι συμμορίτικες πρακτικές δεν μετριάζουν καθόλου το γεγονός ότι η ΠΚΣ είναι ο μεγάλος χαμένος των φοιτητικών εκλογών. Και αυτό είναι αποτέλεσμα του ότι η γραμμή της ηττοπάθειας, της περιχαράκωσης και της καταγγελίας των αγώνων, που κορυφώθηκε τον Δεκέμβρη, δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματική και ριζοσπαστική διέξοδο για την νεολαία.

Η αριστερά που τα τελευταία χρόνια δέχεται συνεχώς συγχαρητήρια από την κυβέρνηση (τα ‘’μπράβο’’ του Στυλιανίδη μαζί με τα ‘’μπράβο’’ του Καραμανλή τον Δεκέμβρη και το κάλεσμα ακροδεξιών φυλλάδων για ‘’σώσει την νομιμότητα’’ το ΚΚΕ) είναι η ίδια με την αριστερά που πιστεύει ότι οι αγώνες δεν μπορούν να φέρουν νίκες, είναι η ίδια η αριστερά που αντί να στέκεται πλάι στους αγώνες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας, προσπαθεί να τα εξαργυρώσει στην κάλπη και στην κομματική άνοδο.

Η μόνη διέξοδος για τους φοιτητικούς συλλόγους είναι να γυρίσουν την πλάτη σε όσους κάνουν σήμερα πολιτική με όρους συμμορίας. Να γυρίσουν απαξιωτικά την πλάτη σε όσους αμαυρώνουν την ίδια την αριστερά με τη λογική και την πρακτική τους. Να παλέψουν μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, μέσα από την ισχυροποίηση των συλλογικών τους διαδικασιών για τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους, να δώσουν την μάχη μέχρι την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης ΠαΣοΚ ΕΕ και των εκφραστών της σε εκπαίδευση και εργασία.

Η άλλη αριστερά που έχει ανάγκη η εποχή μας, η εποχή της οικονομικής κρίσης αλλά και των εκρηκτικών δυνατοτήτων που έδειξε ο Δεκέμβρης και τα κινήματα των τελευταίων χρόνων απέχει πολύ από τραμπούκικους ΨΕΥΤΟηγεμονισμούς, από συμμορίες και από μαφιόζικες επιθέσεις. Βρίσκεται και γεννιέται στους δρόμους, στους αγώνες, στις νίκες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας.

Ε.Α.Α.Κ. Πάτρας
Σε ΑΕΙ κ’ ΤΕΙ

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

Αποτελέσματα Φοιτητικών Εκλογών 2009 Ιατρικής Αθήνας

Ιατρική
(Αθήνα, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
ΨήφισανΕγκυραΑκυραΛευκά
1438139642 ( 0 )26

97.08%2.92%1.86%
Παράταξη20092009 %20082008 %ΜεταβολήΜεταβολή %
ΔΑΠ35325.29%41025.2%-570.09%
Νέα Προοπτική
32623.35%33420.53%-82.82%
Ε.Α.Α.Κ.297
21.28%
325
19.98%
-28
1.3%
ΠΑΣΠ21815.62%30718.87%-89-3.25%
ΠΚΣ1279.1%1569.59%-29-0.49%
Αριστερή Ενότητα493.51%654%-16-0.49%
Πορεία--130.8%--

Οι έδρες του Δ.Σ. κατανέμονται ως εξής: ΔΑΠ: 4 (από 4), Νέα Προοπτική: 4 (από 3), ΕΑΑΚ: 3 (από 3), ΠΑΣΠ: 2 (από 3), ΠΚΣ: 1 (από 1), Αρ.Εν.: 1 (από 1).

Για τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα σε όλες τις σχολές πανελλαδικά, επισκεφτείτε τη σελίδα της νΚΑ.

Πέμπτη, 07 Μαΐου 2009

Φοιτητικές εκλογές 2009

Στις 13 Μάη στηρίζουμε - ψηφίζουμε Ενωτική Πρωτοβουλία Αρι.Σ.-Π.Α.Φ. Ε.Α.Α.Κ.


Μπορείτε να κατεβάσετε το 8σέλιδο κείμενο στο οποίο κατέληξε το διήμερο της ΕΑΑΚ στις 11-12 Απρίλη κάνοντας κλικ ΕΔΩ.

Παρασκευή, 01 Μαΐου 2009

Μία νέα Πρωτομαγιά είναι αναγκαία...

...μια νέα Πρωτομαγιά είναι εφικτή!

Ανεξάρτητη ταξική Πρωτομαγιά την Παρασκευή 1η Μάη με προσυγκέντρωση στις 11:00 στο Μουσείο

1η Μαΐου 1886: Ημέρα μνήμης από της εξέγερση των εργατών του Σικάγο για το 8ωρό. Βρίσκουν το θάνατο δεκάδες εργάτες…
Μάης του 1936: Μήνας εξέγερσης των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη. Βρίσκουν το θάνατο πάνω από 10 εργάτες.
23 Δεκέμβρη 2008: Δολοφονική επίθεση με βιτριόλι δέχεται η μετανάστρια από τη Βουλγαρία, συνδικαλίστρια και αγωνίστρια Κ. Κούνεβα από την εργοδοσία. Στο μεταξύ μόλις έχει προηγηθεί η νεολαιίστικη εξέγερση της νεολαίας, ο Δεκέμβρης…

Η 1η Μάη δεν έχασε ποτέ το νόημά της…

…για τα σύγχρονα δικαιώματα και τις κοινωνικές ανάγκες.

123 χρόνια έχουν περάσει από τη ματωμένη 1η Μαΐου 1886 του εργατικού ξεσηκωμού στο Σικάγο και το νόημα της, όχι μόνο δεν έχουν καταφέρει να το σβήσουν αλλά αναβαπτίζεται στους νέους κοινωνικούς αγώνες που ξεσπούν σε κάθε γωνιά του κόσμου. Από την πρώτη στιγμή το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του προσπαθούσαν αρχικά να τσακίσουν την Πρωτομαγιά με το ξύλο ή ακόμα και με τις σφαίρες. Στη συνέχεια προσπάθησαν να την ''εξαγοράσουν'' μετατρέποντάς τη σε επίσημη αργία και σε γιορτή των λουλουδιών, για να μετεξελιχθεί σε νεκρώσιμη ακολουθία της ταξικής πάλης με ψάλτη τον υποταγμένο-αστικοποιημένο συνδικαλισμό!

Ειδικά η φετινή πρωτομαγιά, ως η πρώτη μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, δείχνει πως ο αγώνας ενάντια σε ένα σύστημα εκμετάλλευσης, καταστροφής, αλλοτρίωσης, φτώχειας και πολέμων είναι πιο αναγκαίος και επίκαιρος από ποτέ. Παράλληλα είναι και η πρώτη Πρωτομαγιά μετά τον ελληνικό Δεκέμβρη, το τρανταχτό παράδειγμα ότι οι κοινωνικές εκρήξεις και εξεγέρσεις έχουν βγει από καιρό από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και αποτελούν υπαρκτή δυνατότητα της εποχής μας.

Σε αυτό το φόντο της κρίσης που γεννά την ολομέτωπη επίθεση σε παιδεία-εργασία-δημοκρατικά δικαιώματα, η φετινή Πρωτομαγιά πρέπει να αποτελέσει κόμβο αναγέννησης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος με κεντρικό σύνθημα και αίτημα ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ! Παράλληλα, οι εργατικές διεκδικήσεις κόντρα στο νέο εργασιακό μεσαίωνα δεν μπορούν να μην συνοδεύονται από αποφασιστική καταδίκη της κυβέρνησης της ΝΔ και της σύμπραξης του ΠΑΣΟΚ, ως τους δύο αποφασιστικούς πυλώνες για την προώθηση της αστικής επίθεσης σε παιδεία και εργασία. Από την πάλη του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος δεν μπορεί να ξεφεύγει ούτε η ΕΕ που για πρώτη φορά μέσα στον κυκεώνα της κρίσης, γίνεται τόσο ξεκάθαρος ο ρόλος που έχει στη λεηλασία και την καταπάτηση των εργατικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων.

Ο αγώνας για το πολιτικό περιεχόμενο και την κατεύθυνση του εορτασμού της Πρωτομαγιάς προφανώς και δεν μπορεί να περνά από το χρεοκοπημένο και αστικοποιημένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Σε συνέχεια με την προηγούμενη επαίσχυντη στάση τους απέναντι στους εργαζόμενους (κατάργηση πορείας στις 10/12 μέσα στη φλόγα της εξέγερσης του Δεκέμβρη και πρόσφατη υπογραφή των 9 σημείων με το Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων για την υπέρβαση της κρίσης), οι ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν διστάζουν να καταργήσουν και την πορεία-μνημόσυνο που έκαναν κάθε χρόνο από την Πατησίων και να καλούν σε συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος μέσω του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, υποβαθμίζοντας ακόμα περισσότερο τις εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς. Αντίστοιχα, η λογική του ΠΑΜΕ που κινηματικά ταυτίζεται πλήρως με τα ραντεβού της ΓΣΕΕ και απομονώνεται από οτιδήποτε μπορεί να ξεφεύγει από το σχεδιασμό του ΚΚΕ, καταδικάζοντάς το παράλληλα, δεν μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική ελπιδοφόρα πρόταση για το εργατικό κίνημα.

Αυτό που έχει ανάγκη η εποχή μας είναι μία Πρωτομαγιά της μαχητικής εργατικής αντιπολίτευσης των δρόμων και όχι των διαδρόμων, των κατακτήσεων και όχι των παραχωρήσεων, της ρήξης και όχι της συναίνεσης!! Το δρόμο για την ταξική ανασυγκρότηση και αναγέννηση του εργατικού κινήματος τον δείχνει ο ανεξάρτητος συντονισμός δεκάδων πρωτοβάθμιων σωματείων για την Κωνσταντίνα Κούνεβα και ενάντια στο δουλεμπόριο, καθώς και ενάντια στις απολύσεις. Μαζί με αυτούς και το φοιτητικό κίνημα όχι ως απλός συμπαραστάτης, αλλά ως ενεργό κομμάτι του κινήματος, αφού η νεολαία είναι αυτή που καλείται να γίνει το πειραματόζωο των νέων σχέσεων εργασίας που προτείνει από τη μεριά του το κεφάλαιο για το ξεπέρασμα της κρίσης! Η νεολαία όμως δε θα συναινέσει σε αυτό. Αυτό άλλωστε το φώναξε τρανταχτά και το Δεκέμβρη. Ούτε σιωπής ούτε υποταγής, να γίνουμε η γενιά της Ανατροπής!

Κάτω τα χέρια από τη νεολαία

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009

Οι επιθέσεις στο Άσυλο θα ανατραπούν από το φοιτητικό κίνημα

Χθες στις 27/04 το απόγευμα μετά από ποδοσφαιρικό αγώνα στο γήπεδο της Καισαριανής μεγάλη αστυνομική δύναμη προφασιζόμενη τα επεισόδια που ξεκίνησαν έξω από το γήπεδο κυνήγησε και ανάγκασε ομάδα φιλάθλων να μπει στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης. Οι αστυνομικές δυνάμεις (μια κλούβα ΜΑΤ και πολυπληθές τμήμα από την νεοσύστατη ομάδα Δέλτα που εμφανίστηκε μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη) όχι μόνο δεν σταμάτησαν την καταδίωξη έξω από το χώρο του πανεπιστημίου αλλά παραβίασαν το λαϊκό κεκτημένο του ασύλου, κάνοντας μάλιστα «έφοδο» έως τη σχολή του Μαθηματικού.

Οι δυνάμεις καταστολής κάνοντας μια πρωτοφανή επίδειξη «τσαμπουκά» και «αποφασιστικότητας» κατέλυσαν το άσυλο με επαίσχυντο τρόπο παραμένοντας στο χώρο της πανεπιστημιούπολης για ώρα. Είναι έκδηλο ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα μεμονωμένο, τυχαίο περιστατικό. Το θράσος των κατασταλτικών δυνάμεων, η προκλητική παρουσία τους μέσα στο χώρο της πανεπιστημιούπολης, αποτελεί τη συνέχεια της αντιδημοκρατικής, τρομοκρατικής επιχείρησης που έχει εξαπολύσει η αυταρχική κυβέρνηση της ΝΔ τόσο στο άσυλο, ως εφαλτήριο κινητοποιήσεων και αγώνων, όσο και συνολικά στο μέτωπο της καταστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση, ευθυγραμμισμένη με τις προσταγές της Ε.Ε., επαναβαφτίζει την έννοια της δημοκρατίας, σαρώνοντας κάθε δημοκρατική ελευθερία, κάθε υπόνοια δικαιώματος. Οι μαζικές συλλήψεις μαθητών και φοιτητών τον Δεκέμβρη, η δολοφονική επίθεση στην συνδικαλίστρια Κ.Κούνεβα, οι δίκες μαθητών στη Λάρισα με τον τρομονόμο, οι χαφιεδοκάμερες και οι δυνάμεις «κατοχής» που κατακλύζουν το κέντρο της Αθήνας και οι φασιστικές επιθέσεις σε πάρκα και στέκια αποτελούν χαρακτηριστικά στιγμιότυπα του νέου δόγματος «δημοκρατίας» που προκρίνει ο αστικός συνασπισμός εξουσίας. Επιπρόσθετα σε αυτά έρχονται και τα νέα μέτρα ποινικοποίησης της «κουκούλας» και περιστολής των διαδηλώσεων τα οποία δρομολογούνται με το νέο νομοσχέδιο Δένδια. Σε αυτές τις συνθήκες άκρατου ολοκληρωτισμού, έξω από το στόχαστρο της κυρίαρχης πολιτικής δεν θα μπορούσε να μείνει η εστία συσπείρωσης και έκφρασης όλων των ανησυχιών, των αποφάσεων και των δράσεων του λαϊκού κινήματος, το πανεπιστημιακό άσυλο. Μετά την νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη, η κυβέρνηση της ΝΔ και η συμπολίτευση του ΠΑΣΟΚ – με την αρωγή των κατασταλτικών μηχανισμών και των ΜΜΕ – έθεσαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο κατασυκοφάντησης και σπίλωσης του ασύλου με απώτερο σκοπό την κατάλυση του. Τους τρομοκρατεί ένα άσυλο που ξεφεύγει από τα στενά όρια του ακαδημαϊκού χαρακτήρα όπως το θέλει ο αντιδραστικός νόμος πλαίσιο. Φοβούνται ένα άσυλο εφαλτήριο κοινωνικών αγώνων, ένα άσυλο στο οποίο η νεολαία και οι εργαζόμενοι θα δρουν και θα εκφράζονται ανατρεπτικά. Για αυτό προσπαθούν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους έξω από τους πανεπιστημιακούς χώρους (όπως συμβαίνει συχνά και με στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης και της Πολυτεχνειούπολης, χαρακτηριστικό είναι άλλωστε το εν λόγω περιστατικό).

Η απάντηση του φοιτητικού κινήματος απέναντι σε αυτές τις μεθοδευμένες κινήσεις σπίλωσης και κατάλυσης του ασύλου πρέπει να είναι άμεση, μαζική και αμείλικτη! Μαζί με κοινωνικούς φορείς, εργαζομένους και σωματεία οι Φοιτητικοί Σύλλογοι πρέπει να υπερασπιστούν μάχιμα το αιματοβαμμένο λαϊκό άσυλο, να καταδικάσουν σύσσωμοι την παρουσία των δυνάμεων καταστολής εντός του πανεπιστήμιου, να απαιτήσουν την διασφάλιση του ακεραίου του θεσμού του ασύλου εφεξής. Να αποκρούσουν την κατασταλτική εκστρατεία των δυνάμεων της κυρίαρχης πολιτικής σε όλα τα μέτωπα, να βάλουν φραγμό στην κατάλυση των δημοκρατικών τους ελευθεριών. Οι τρομοκρατικές ενέργειες της κυβέρνησης και των βοηθών της δεν θα μας φοβίζουν. Μας εξοργίζουν!


Έξω οι δυνάμεις καταστολής από το Άσυλο- Καμία συζήτηση περιορισμού του- Διεύρυνσή του σε σχολεία και χώρους δουλειάς


  • Καμία καταστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων νεολαίας/εργαζόμενων- Να παρθεί πίσω το νοσοσχέδιο Δένδια και ο τρομονόμος
  • Απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων του Δεκέμβρη
  • Κάτω τα χέρια από το Άσυλο

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΣ ΤΟΥ ΣΦΙΑ ΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 6/5 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ Ν.Α.Β.Ο.

Τετάρτη, 08 Απριλίου 2009

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

...το σύγχρονο δουλεμπόριο εδράζεται στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο.

Η κατάληψη της πρυτανείας του ΑΠΘ με βασικό αίτημα να σταματήσουν οι εργολαβίες στο πανεπιστήμιο βρέθηκε στο επίκεντρο της επικαιρότητας την περασμένη βδομάδα. Από την αρχή της κατάληψης έχουν ανοίξει ταυτόχρονα τόσο το ζήτημα κατάργησης των ελαστικών σχέσεων, όσο και της στοχοποίησης του φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος με τις απειλές του πρύτανη για άρση του ασύλου.

Η συγκεκριμένη κατάληψη είχε ξεκινήσει στις 16 Μάρτη, καρπός του δυναμικού και πολύμορφου κινήματος αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Με αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων σε μία σειρά από φοιτητικούς συλλόγους (Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων, Βιολογικού, Αρχιτεκτονικής, Γεωλογικού και Χημικού) αλλά και αποφάσεις από πρωτοβάθμια σωματεία, συστάθηκε Επιτροπή Ενάντια στις Εργολαβίες. Παράλληλα το σωματείο των εργαζομένων στο ΑΠΘ, παρά το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργείται από τους εργολάβους, κατάφερε μετά από Γενικές Συνελεύσεις να αποφασίσει τη στήριξη της κινητοποίησης με επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας!

Το καθεστώς των εργολαβιών είναι μία πραγματικότητα στο σύνολο των πανεπιστημίων εδώ και πολλά χρόνια, μετατρέποντάς τα σε εργαστήρι εφαρμογής ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Αυτές δεν αφορούν μόνο το προσωπικό καθαριότητας και φύλαξης, αλλά και πολλούς διοικητικούς υπαλλήλους, μεταπτυχιακούς, φοιτητές και συμβασιούχους μέλη ΔΕΠ. Έτσι ταυτόχρονα με την υπερεκμετάλλευση, την τρομοκρατία και την ελαστασφάλεια που βιώνουν οι εργαζόμενοι, έχουμε και αύξηση του κόστους για το ίδιο το πανεπιστήμιο καθώς το ποσό που τώρα καρπώνεται ο εργολάβος θα ήταν πολύ μικρότερο αν υπήρχαν μόνιμοι εργαζόμενοι με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Γίνεται έτσι ολοφάνερο πως το σύγχρονο πανεπιστήμιο λειτουργεί με επιχειρηματικά και ανταποδοτικά κριτήρια όχι μόνο στο κομμάτι της έρευνας και της γνώσης αλλά και στο κομμάτι των εργασιακών σχέσεων- εφαρμογή του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα- εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα είτε αυτά είναι των εργολάβων είτε των επιχειρήσεων.

Ο ενιαίος αγώνας φοιτητών και εργαζομένων ενάντια στην κοινή επίθεση στα εργασιακά τους δικαιώματα και στη μετατροπή του πανεπιστημίου σε μηχανή παραγωγής κέρδους για τους εργοδότες, προφανώς και βρήκε απέναντι του το σύνολο του αστικού συνασπισμού εξουσίας. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ΜΜΕ μαζί με τα αντιδραστικά μπλοκ καθηγητών (που είναι συνυπεύθυνοι για το καθεστώς των εργολαβιών) δεν έχασαν την ευκαιρία και σύσσωμα ζητούσαν τη λήξη της κατάληψης με απειλές ακόμα και για άρση του ασύλου, καλύπτοντας τα αιτήματα των κινητοποιήσεων και κατασυκοφαντώντας των αγώνα φοιτητών και εργαζομένων.

Το παράδειγμα του ΑΠΘ μπορεί να μας φανερώσει τη σημασία και την πραγματική ανάγκη ύπαρξης του ασύλου. Το άσυλο στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν αυτό που προστάτευσε και έδωσε χώρο και πνοή στις διαδικασίες των Γενικών Συνελεύσεων των φοιτητών και στον συντονισμό αυτών με τα πρωτοβάθμια σωματεία. Αυτό το άσυλο είναι αυτό που ενοχλεί την κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ και τους εργοδότες που θέλουν το φοιτητικό και εργατικό κίνημα πλήρως υποταγμένο και διασπασμένο (ειδικά σε περίοδο κρίσης και χιλιάδων επικείμενων απολύσεων). Αυτό το άσυλο είναι που πρέπει να προασπίσουμε!

Τετάρτη, 01 Απριλίου 2009

Τι συνέβη στη Γενική Συνέλευση;

Η προγραμματισμένη για σήμερα Γενική Συνελευση του ΣΦΙΑ δεν είχε τελικά την απαραίτητη απαρτία ώστε να πραγματοποιηθεί. Ωστόσο η σχολή θα παραμείνει κλειστή όλη τη μέρα.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ( Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων κ.ά.) ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ-ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (Πατησίων) ΣΤΙΣ 10.30 πμ

Επίσης, την Παρασκευή στις 12 μμ θα πραγματοποιηθεί παράσταση διαμαρτυρίας του ΣΦΙΑ στο Υπουργείο Υγείας με αίτημα την άμεση κατανομή και άνοιγμα των νέων θέσεων ειδικότητας που προβλέπονται από τη νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των γιατρών
(δε θα πραγματοποιηθούν μαθήματα, κλινικές, εργαστήρια μετά τις 11 πμ).

Ποιον όμως συμφέρει που δεν πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου σε αυτή τη φάση που τόσα μέτωπα όπως το άσυλο και η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα είναι ανοιχτά;

Συμφέρει μήπως τους φοιτητές που δεν μπορούν να αποφασίσουν συλλογικά και με αυτόν τον τρόπο να προασπίσουν κεκτημένα όπως το λαικό Άσυλο αλλά και να διεκδικήσουν καλύτερους όρους φοίτησης και εργασίας απέναντι στην επερχόμενη επίθεση; Συμφέρει την πλειοψηφία από εμάς η κατάσταση στην οποία μας καλούν να δουλέψουμε και να ζήσουμε(ή καλύτερα επιβιώσουμε..) το να μην αποφασίσουμε εμείς για το πως θα ζήσουμε;

Μήπως τελικά συμφέρει τις καθεστωτικές παρατάξεις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ (γι' αυτό και σαμποτάρουν συστηματικά τη διενέργεια αυτών...) που στηρίζουν την πολιτική της κυβέρνησης, του ΠΑΣΟΚ και της Ε.Ε. σε εκπαίδευση-εργασία-δημοκρατία να μην πραγματοποιούνται μαζικές διαδικασίες όπως οι Συνελεύσεις για μην μπορεί ο κόσμος να αντιμάχεται τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις με πραγματικά αμεσοδημοκρατικό, μαχητικό και τελικά νικηφόρο τρόπο;

Εμείς νομίζουμε πως ο μόνος δρόμος μέσω του οποίου το φοιτητικό κίνημα μπορεί να αποκρούσει την επίθεση είναι ο δρόμος των μαζικών διαδικασιών των Γενικών Συνελεύσεων που με περιεχόμενο στηριγμένο στις κοινωνικές ανάγκες θα έρχεται επιθετικά να διεκδικήσει αυτά που μας ανήκουν σε εκπαίδευση-εργασία και μας καλούνε να τα στερηθούμε για να σώσουνε τα κέρδη τους. Φοιτητικό κίνημα που συνδέεται ευρύτερα με το νεολαιίστικο κι εργατικό κίνημα ακριβώς γιατί η επίθεση είναι ενιαία και αφορά στην κοινωνική πλειοψηφία είτε αυτή βρίσκεται σήμερα στο πανεπιστήμιο, είτε βρίσκεται στο μαύρο χώρο της εργασίας.

Δε πρέπει να αφήσουμε να μην πραγματοποιούνται τέτοιες διαδικασίες ακριβώς γιατί δε μας συμφέρει εμάς τους ίδιους και το μέλλον μας.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

Δε θα συναινέσουμε στην καταδίκη μας

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ.Ι.Α. ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1/4
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 2/4

Δεκέμβρης. Κρίση. Aπολύσεις. Εργασία-λάστιχο. Παράλυτο Ε.Σ.Υ. Διάλυση επαγγελματικών δικαιωμάτων, αμισθί εργασία. Καταστολή. Επίθεση κατά του ασύλου. Εφαρμογή νόμου-πλαίσιο, κομμένα συγγράμματα, αξιολόγηση από managers. Ποινικοποίηση της κουκούλας, ανάκαμψη του ρατσισμού. Η εργοδοσία προσπαθεί να δολοφονήσει μια μετανάστρια-εργάτρια-μητέρα: ο αστικός συνασπισμός εξουσίας σιγοντάρει, ο επίσημος συνδικαλισμός σηκώνει τα χέρια και ενθαρρύνει.


Η κρίση του καπιταλισμού, περίμεναν αρκετοί, θα έκανε τις κυβερνήσεις πιο μετριοπαθείς, προσπαθώντας να επουλώσουν τις πληγές τους. Πριν όμως οι επιπτώσεις της κρίσης εμφανιστούν, η αντεργατική-αντιλαϊκή λαίλαπα ξεκίνησε: χιλιάδες απολύσεις “επειδή μειώθηκαν τα κέρδη των ιδιοκτητών”, ενώ οι εκπρόσωποι των βιομηχάνων προτείνουν μείωση των ωρών εργασίας με αντίστοιχη μείωση μισθών, με την ανεργία φυσικά να καλπάζει.

Μπροστά σε όλα αυτά, όλοι εμείς, τα αγωνιζόμενα κομμάτια της νεολαίας, δίπλα στους εργαζόμενους, πρέπει να αντιπαλέψουμε την επίθεση κυβέρνησης και κεφαλαίου (με τη σύμφωνη γνώμη του ΠΑΣΟΚ και υπό την πίεση της πανταχού παρούσας ΕΕ). Πρώτο βήμα, η συμμετοχή όλων μας στην πανεργατική απεργία της 2 Απριλίου, μια απεργία που πρέπει να λάβει διαφορετικά χαρακτηριστικά από το στείρο οικονομικό αγώνα και τα άμεσα αιτήματα μόνο, και να αποκτήσει ένα συνολικό χαρακτήρα ανατροπής των μεταρρυθμίσεων σε παιδεία, εργασία, στην κατεύθυνση της προστασίας των δημοκρατικών δικαιωμάτων μας (η προστασία του ασύλου σε κάθε σχολή είναι αναγκαία για αυτή την προσπάθεια).

Ειδικά εμείς, ως ενεργό τμήμα του υγειονομικού κινήματος του χειμώνα που κατάφερε τόσες κατακτήσεις, σε πείσμα των κυβερνητικών εξαγγελιών για “οικονομικές δυσκολίες” ως προς την ικανοποίησή τους, είναι ανάγκη να είμαστε ξανά στο δρόμο προκειμένου να συνεχίσουμε τη νικηφόρα λογική του αγώνα διαρκείας. Σε πείσμα, ακόμα, των δυνάμεων της καθεστωτικής αριστεράς: ενός ΚΚΕ που προτάσσει ως μόνη λύση την ψήφο σε αυτό και δεν πιστεύει στους αγώνες, συχνά καταγγέλλοντάς τους ανοιχτά (Δεκέμβρης, υγειονομικού, πανεκπαιδευτικό) και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που αν και συμμετέχει στα κινήματα, τα βλέπει μόνο ως ένα πεδίο παρέμβασης για την εκλογή του άνοδο, με τρόπο αντιφατικό πολλές φορές (κόντρες ανανεωτικών στην ΠΟΣΔΕΠ, στήριξη αιχμών του νόμου-πλαίσιο, συμπαράταξη με ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ στο εργατικό και του γιατρούς κλπ.)

Στις 2 Απριλίου είναι ανάγκη να ξαναβγούμε στο δρόμο όλοι αυτοί που το Δεκέμβρη αμφισβητήσαμε την κυρίαρχη πολιτική και προτάξαμε τους αγώνες μας. Διότι τώρα, στο έδαφος της κρίσης του οικονομικού οικοδομήματος, δε μας αρμόζει να δεχτούμε την τιμωρία μας από το κεφάλαιο και την εργοδοσία προκειμένου να σωθούν όλοι αυτοί που εκμεταλλεύονται την εργασία και την ίδια μας τη ζωή, αλλά να φωνάξουμε αυτό που εδώ και μήνες έχει γίνει λαϊκό σύνθημα παγκοσμίως: ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΑΣ, ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ.

Στο δρόμο λοιπόν των αγώνων του ελληνικού Δεκέμβρη, του Ιταλικού πανεκπαιδευτικού κινήματος, των Γαλλικών απεργιών και του παγκόσμιου κινήματος ενάντια στον πόλεμο στην Παλαιστίνη και τον ιμπεριαλισμό εν γένει, τα 60 χρόνια ΝΑΤΟ, και την ΕΕ, καλούμε όλους σε:

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ.Ι.Α. ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1/4
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 2/4

60 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑΤΟ… η ίδια ιστορία.

ΧΟΥΝΤΕΣ-ΠΟΛΕΜΟΙ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ξεκίνησε ένα ανελέητο παιχνίδι ανταγωνισμών όσον αφορά τις σφαίρες επιρροής και το ζωτικό χώρο των Μεγάλων Δυνάμεων. Από τότε, η αμερικανική πολιτική μπήκε ενεργά στο παιχνίδι σε παγκόσμιο επίπεδο (σχέδιο Μάρσαλ κλπ)και ανέλαβε την ανοικοδόμηση της Ευρώπης. Το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε, ως άξονας συμμαχίας της καπιταλιστικής δύσης η οποία επεδίωκε να έχει ρόλο σε στρατιωτικοπολιτικό επίπεδο σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Το 1989 μετά την κατάρρρευση του καθεστώτος στο Ανατολικό Μπλοκ, το ΝΑΤΟ μετασχηματίζεται και αναλαμβάνει τα καθήκοντα φρούρησης της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Το 1999 το «νέο» ΝΑΤΟ γιόρτασε τα 50 χρόνια του, σπέρνοντας τον όλεθρο και το θάνατο στην Γιουγκοσλαβία, έχοντας στο πλευρό του σύσσωμη την «πολιτισμένη» Ευρώπη και τη διεθνή κοινότητα (ΟΗΕ). Το 2001 αναδύεται το «φάντασμα της διεθνούς τρομοκρατίας» και οι «ασύμμετρες απειλές» και κηρύσσεται επίσημα το δόγμα των «προληπτικών πολέμων» και ο «διαρκής πόλεμος κατά της τρομοκρατίας». Το ΝΑΤΟ ανακηρύσσεται σε παγκόσμιο χωροφύλακα, τιμωρό της τρομοκρατίας αλλά και βασικό αρωγό καταστολής των εξεγέρσεων και κοινωνικών εκρήξεων που αναπτύσσονται στο εσωτερικό των καπιταλιστικώνμητροπόλεων.

Στο ίδιο μήκος κύματος όμως κινείται και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Με βάση «το δόγμα στρατηγικής ασφάλειας» που ψηφίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. το 2003 στη Θεσσαλονίκη, «Χρειάζεται να αναπτύξουμε (η Ε.Ε.) μια στρατηγική νοοτροπία που θα προωθεί την έγκαιρη, γρήγορη και όπου χρειάζεται στιβαρή επέμβαση» … (!). Με αυτό το δόγμα, τα τελευταία χρόνια η Ε.Ε. πραγματοποίησε 5 στρατιωτικές επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων και 7 αστυνομικές αποστολές εκτός των «συνόρων» της.

Φυσικά έξω από αυτά τα σχέδια και τις πολιτικές δε μένει και η Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια (κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) η Ελλάδα ακολουθεί πιστά τα σχέδια ΝΑΤΟ και ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ. Συμμετείχε και συμμετέχει ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις επεμβάσεις που πραγματοποιούνται ανά τον κόσμο. Το στρατιωτικό δόγμα μετατρέπεται από αμυντικό σε αποτρεπτικό-επιθετικό. Ο στρατός και η διάταξή του αναπροσαρμόζεται όλο και περισσότερο στη βάση των νέων Νατοϊκών και Ευρωπαϊκών στρατιωτικών εξελίξεων (χαρακτηριστικά, αυτή τη στιγμή το 8% του στρατού θα είναι είτε αναπτυγμένο σε αποστολές εκτός συνόρων είτε σε ετοιμότητα να συμμετέχει σε μια τέτοια επέμβαση)

Τη στιγμή που ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ αποκτούν επιθετικότερα πολεμικά δόγματα και βασικός τους προσανατολισμός είναι η αντιμετώπιση του εχθρού λαού εντός και εκτός συνόρων (χαρακτηριστικά, με βάση το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ προβλέπεται δράση στις χώρες που απειλούνται με κινήματα ανατροπής εξαιτίας της οικονομικής κρίσης) υπάρχει ανάγκη εμφάνισης του αντιπολεμικού κινήματος και στη χώρα μας που δε θα αρκείται στο να διαμαρτύρεται και να καταγγέλει τους πολέμους, κρατώντας ίσες αποστάσεις. Ένα αντιπολεμικό κίνημα που θα στρέφεται ενάντια στις ΗΠΑ και τον ιμπεριαλιστικό ρόλο της ΕΕ αλλά θα παλεύει και ενάντια δική μας κυβέρνηση και τις επιλογές της.